واقعا دلیل این همه سرگردونی چیه؟ دنبال چی هستی؟ چیه که قراره تورو آروم کنه! اونی که باید باشه تا منجیت باشه، واقعیه یا فقط توهم توئه؟ توی کتاب، فیلم، وبلاگ ها، گودر، پلاس، سیاست، هنر، شعر و موسیقی و چی و چی و چی ، چیزی قرار پیدا بشه؟ خب دیدی کار کردن هم اون چیزی نبود که بخواد غرقت کنه؟ نذاشتن که جذابیتی برات داشته باشه جز اینکه وابسته پول باشی!
مذهب هم برات نموند! نذاشتن که بمونه لعنتی های بی شرف ...
آدم ها هم دونه دونه اول شوکه ات میکنن و بعد ناامید
آخه چرا اینجوری هستن؟ چرا گورشونو گم نمیکنن؟ من امید میخوام
به زندگی
به آدم ها
به کار
به آینده
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر